احسان از جمله موجودات نادری است که همنشینی با او برای هرکسی افتخار و موهبتی است.قاعده کلی دیوانه چون دیوانه بیند، خوش اش آید در همین جهت است.
من یک نظر کلی درباره عکاس ها دارم. همه آنها ...
این هم برخی از عکس های او:

خیلی عجیب نیست. وقتی صدا و سیما و گزارشگران آن از کمتر ایمان و تقوایی برای ارائه اخبار برخوردار هستند این هم نمی تواند تعجب آلود(؟!) باشد.

هیچ وقت وبلاگ نویس منظمی نبودم...اصلا ادم منظمی نیستم حتی در تعیین سطح روابط انسانی.
همیشه سعی کردم کوتاه بنویسم ،جونم برای نوشتن در میاد.الان هم که می خواهم خودم رو نقد کنم تنها یک کلمه می تونم بگم... آخرین کلمه رمان کسی به سرهنگ نامه نمی نویسد...

باز هم نعطيل شد...

هرگونه استفاده از اين يادداشت بدون اجازه نويسنده منع اخلاقي و قانوني دارد. بر اين اساس نويسنده اين مطلب پي گيري را براي خود محفوظ مي دارد. ضمن اينكه غلط هاي املايي اين نوشته كاملا عمدي است.

حداقلي ترين كار اين است كه امير قلعه نوعي را دار بزتيم. يا بهتر است اينكه وقتي  از گيت فردوگاه بيرون مي آيد با گوچه گنديده و تخم مرغ از آنها استقبال كنيم. سناريوي ديگري هم مطرح است؛ در حالي كه ژست روشنفكرانه اي گرفته ايم و پس از جرعه جرعه نوشيدن چاي و مزه مزه كردن حرف يمان در يك «ورك شاپ» تخصصي در نقد مربيان ايراني سخن بگوييم و بعد از ترسيم  چهره اي بور و چشم آبي كه هميشه لبخندي مليح روي صورت دارد را به عنوان سرمربي تيم ملي معرفي كينم.
آيا نقشه راه فوتيال ايراني همين است؟
از آقاي مهندس علي آبادي شروع مي كنيم. رييس ورزش كه پس از موفقيت افتخار آميز تيم ملي واليبال جونان در مراكش به يكباره روي خط امد و در سخناني قهرماني والباليست هاي جوان را خواستار شد و پس از آن مدال برنز را موفقيتي در خورد توجه عنوان كرد؛ در مورد حذف تيم ملي فوتبال نيز تمنايي از جنس قهرماني ابراز كرد. شايد كسي منتظر روي خط آمدن آقاي علي آبادي پس از شكست مقابل كره جنوبي نبود، اما اولين بازتاب ها ، زماني رخ داد كه سرمربي تيم ملي با حمايت تلويحي سازمان ورزش و معاونين آن به عنوان سرمربي معرفي شد. انتقاد از آنجا شروع شد، آقاي مهندس، كه امير قلعه نوعي در جلسه خرد جمعي داريوش مصطفوي به عنوان تمام دارايي هاي مربيان ايراني مطرح شد.
آقاي كيومرث هاشمي؟ شما چقدر مقصر شكست هستيد. معاون اول سازمان كه سرپرست فدراسيون فوتبال و نايب رييس كميته انتقالي فوتبال است. چه اتفاقي رخ داد كه قلعه نوعي سرمربي تيم ملي شدو اين شفاف ترين سوالي است كه پاسخ شفاف به آن بر شفاف سازي فضاي تاريك كنوني بهترين كمك را كمك. كيومرث هاشمي به عنوان مدير اجرايي فوتبال چه نقشي در حذف تيم ملي داشت، اين دومين سوال است پس از پاسخ درست به اولين سوال. و بعد سوال هاي اينچنيني در مورد آقاي محمد مهدي نبي و ديدارهاي تداركاتي تيم ملي و نظارت بر روند حركتي تيم ملي. و حتي پاسخ به سوال هم بدهيد كه اين همه آناليزور، مربي و همراه براي چه بود.

***

برمي گرديم به مراسم اعدام آقاي امير قلعه نوعي! قبل از آن  قبر تهيه كنيد. چال بكنيد. چال كنيد فوتبال ايراني را ، مربي ايراني را و در حالي كه لگد محكمي مي زنيد به قبر تبله كرده فوتبال برويد ، يكي را با سلام و صلوات بياوريد... مسير را درست مي رويم؟
امير قلعه نوعي محصول فوتبال بي ريشه ماست. فوتبالي كه مثل درخت رنجفير ريشه در هوا دارد و از پاي بست ويران است، بي تكيه، به ستون، ول در هوا.
به همين دليل به نظر من اول از همه فوتبال را دار بزنيد ، بعد محصولاتش را نابود كنيد.امير قلعه نوعي در مسيري مي رفت كه بايد مي رفت، جاه طلبي او قانع اش كرده بود كه سرمربي تيم ملي شود. و فوتبال ما هم به او براي اين كمك راه او بود. شفاف تر از اين را وقتي مي گوييم كه كيومرث هاشمي دلايلش را براي سرمربيگري امير قلعه نوعي در تيم ملي شفاف تر بگويد؛ شايد پاسخ در جواب آقاي هاشمي باشد.
امير قلعه نوعي يكي از همان علامت سوال هاي فوتبال ايران است. علامتي سوالي كه قوس بالاي سرش از فرط فشار بي پاسخ ماندن خميده تر ديگر علامت سوال هاست. يكي نمي خواهد  كمي از بار علامت سوال قلعه نوعي كم كند.
او حتي در استعفا دادن هم ترديد دارد، اين  حداقلي ترين گزينه براي يك مربي شكست خودره در تئوري و عمل است. تئوري او زماني اثبات نشد كه به تيم ملي مثل يك باشگاه نگاه كرد.  كاركرد تداركات ، آناليزور ، همراهان و ملازمان هميشگي در استقلال  براي او همان استفاده اي را داشت كه در تيم ملي از ان بهره مي برد. به همين دليل قامت قلعه نوعي براي تيم ملي ، در اندازه هاي مربي يك باشگاه بود.

 

 (بدون شرح):

 

 مطلب زیر در همشهری ورزشی منتشر شده است...

 

 رئيس سابق فدراسيون فوتبال پس از شش ماه از روزي‌كه خبرنگاران رسانه‌ها را به دفترش دعوت كرد تا استعفاي رسمي خود را اعلام كند، اين‌بار در جلسه‌اي با عنوان تحليل مسائل روز فوتبال كشور، به گفت‌وگو با روزنامه‌نگاران نزديك به خود و برخي خبرگزاري‌ها پرداخت.

مهم‌ترين اتفاق اما بازگشت دوباره محمد دادكان به قامت منتقد محسن صفايي‌فراهاني است. وي كه پنج سال پيش، پس از گفت‌وگوهاي سلسله‌وار با مطبوعات به نقد صفايي‌فراهاني، رئيس وقت فدراسيون فوتبال نشست، براي سكوت به مشاوره دعوت شد و پس از آن به صورت پلكاني مراتب مديريتي در فدراسيون فوتبال را پيمود تا پس از استعفاي صفايي‌فراهاني به دليل مخالف‌خواني مهرعليزاده با وي، اعتماد رئيس وقت ورزش را كسب كند و به عنوان رئيس فدراسيون فوتبال برگزيده شود.

دادكان در دوران رياست خود از آنچه راه صفايي‌فراهاني ناميده شد، انتقاد مي‌كرد اما هيچ‌گاه او را رودررو به هماوردخواني نمي‌طلبيد. وي پس از استعفا رويه سكوت را در پيش گرفت تا پس از آنكه صفايي‌فراهاني در گفت‌وگوهاي رسانه‌اي فدراسيون‌هاي گذشته را به باد انتقاد گرفت، او را مورد خطاب قرار دهد. دادكان در ابتدا با اشاره به حضور كميته انتقالي و تدوين اساس‌نامه مي‌گويد: «كميته انتقالي براي كاري كه سه روز وقت مي‌طلبد، 5 ماه است همه را معطل كرده. عده‌اي كميته انتقالي را تبديل به دكان كرده‌اند. من به خودم كار ندارم اما مسئول كميته انتقالي چرا بايد برخلاف قوانين فيفا تيمي را با حكم دادگاه وارد ليگ كند؟ چرا بايد به همين دليل ليگ، 18 تيمي شود؟»

 

 

 

وي صفايي‌فراهاني را متهم به لابي كردن با سازمان ورزش كرد و ادامه داد: «آقاي صفايي‌فراهاني با سازمان ورزش لابي كرده است. به همديگر امتياز داده‌اند.»

محمد دادكان در مورد تركيب اعضاي كميته انتقالي فدراسيون فوتبال گفت: مگر آقاي صفايي‌فراهاني كارشناس است؟ آقاي خبيري، رغبتي، غفاري و هاشمي؛ اين‌ها مگر كارشناس هستند كه بدون حضور اهالي فوتبال و رسانه‌ها اساس‌نامه را تدوين كنند؟ همه اين كارها براي مطرح شدن است.

انتقاد دادكان از صفايي‌فراهاني در حالي صورت مي‌گيرد كه در كنفرانس مطبوعاتي ديروز كه او از سازمان ورزش، هيات‌مديره پرسپوليس و مطبوعات همانند گذشته انتقاد كرد.